sufi

قلب من اندازه ی مشت منه

مشتمو برای تو باز می کنم

چشم من اندازه ی پنجره هاست

تو رو بی پرده تماشا می کنم

دست من ادامه ی شاپرکاست

وقتی از شعله ی تو گر می گیره

اشک من از جنس بغض شاعراست

که همیشه بد جوری سرازیره

حرفاتو راست و دروغ دوست دارم

قد شعرای فروغ دوست دارم

یکی از ما می تونه   ابرا رو سر بکشه

از لج این قفسا   صد تا کفتر بکشه

یکی از ما می تونه   تا قناری بپره

با همین ترانه ها    آبرویی بخره

حرفاتو راست و دروغ دوست دارم

قد شعرای فروغ دوست دارم

می رفت و می رفت

می خندید و می رفت

می رفت و می تراشید

مثل درد

           مثل کام

مثل طرحی که توی قاب روبه رومه (؟)

نه

جرمت سنگین نیست

اما

آری

خوب حدس زدی زیبا

         در این خانه_ کوچک دیگر کسی پاسخ گوی غریبه ها نیست

مشکیه

توش نوشته

از  این   فرهاد کش    فریاد

نور کدوم ستاره ای

چیزی بگو

حرفی بزن

از عشق پاییزی بگو

از مرگ تدریجی بگو

از آتتشی که با نگات در من می افروزی بگو

باید ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد؟

آری؟

اکنون که در این ظلمت موحش و سیاه گرفتارم

مگر گرمایی هم احساس کرده ام؟

من در خرداد تن سوز ، در چله این زمستان بدنیا آمده ام

متناقض تر از من دیده ای

جانم

حرفی بزن عزیز شب های تنهایی

حرفی بزن ستاره ی سرخ من

هر شب خوابت را می بینم

هر شب احساست می کنم

هر شب مرا گرم می کنی

تو در اوج سرما به من گرما می بخشی

ایمان بیاوریم؟

به آغاز

به پایان

به سکوت

به سرما

نمی دانم

اما به گرمای تن پاک و آشنایت ایمان آوردم

ای خالق هر شعر گرم من در اوج سرما

خودت بگو کی سکوت را بشکنم

........

آری من گرما را احساس کردم

آری من گرما را بدون مزه گس شراب احساس کردم

چقدر خوب

وای

حالم بده

سیگارم

دود

نفس

اما

رفت

آروم

آروم

زیر بارون

داغون

چقدر حرف دارم

چقدر خوب

چقدر بد

آه

دیر شد

چقدر بد

چقدر خوب

دیگه نیست

پیشم

تنهام

اثیر

تنهام

عجب باتلاقی

..............................

Dead man

بهش بگو

اون چیزی که تو دلته بهش بگو

نور رو خارج کن

شب رو بیار

بهش بگو

که دوستش داشتی

اما

کشتیش

کشتم

بکش

تو نمازت هنوزم میگی؟

تو دعاهات یادش می کنی؟

هنوزم هر لحظه و همیشه میگی

همونی که همیشه می گفتی رو میگی؟

Hello My Love

And

Goodbye My Love

نترس

نور رو خارج کنید

شب رو بیارید

اینجا زیر پتو

یه انسان مسخ شده

داره گریه می کنه

.......................

Dead man

بهتر بگم

دچار مازوخیسم شدم

بهتر بگم

همگی دچار مازوخیسم شدیم

چرا خودمو آزاد نکنم؟

چرا پرواز نکنم؟

چرا منم مثل شهاب های آزاد و سر کش

به این سو و اون سو نرم؟

چرا مثل قناری

پرنده قفسی باشم؟

چرا پرواز نکنم؟

خودتو رها کن

بال هاتو باز کن

پرواز کن

مثل آهوی وحشی

فرار کن

بدو

اما

خودت باش

ولی

باز هم مازوخیسم دارم

+چرا؟

چون ساعت دوازده هست و

من به شدت خوابم میاد

و

هنوز نخوابیدم

در فکر آزادم به فکر آزادی مقدس و پاک و سرکش و مخفی شده

در پس چهره مردمان رنگارنگ و مازوخیسمی هستم

خوابم میاد و هنوز نخوابیدم

+مازوخیسمی بدبخت

بگیر بخواب

لعنت به تو ای فکر (چرا؟)

که

ای تو

ای مقام معظم

که فکر آزادی

آزادی خوابم را گرفته

چه بهای ناچیزی می دهی

نا چیز

ناچیز در برابر فکر آزادی

حتی..........!

مازوخیسمی بدبخت

dead man

هوا چقدر خوبه

یاد بهار افتادم

یه آهنگ لایت

خودتو رها کن تو احساساتت

خیال بافی کن

با فشار هرزه یک دست

فریاد بزن

آه ، من چقدر خوشبختم

نمیدونی که داری

کودکی هاتو تو یه قایق کاغذی می ذاری

و می دیش به دست جریان نا تمام جوی کوچک و حقیر آب

به چه نگریستم من آن شب؟

کجا بودم آن شب؟

در اتاقم؟

نه،مطمئنا نه

در فکر مردی در زنجیر

در فکر مردی مست

در فکر مزه ی گس شراب

در آن سوی دیوار سیمانی اتاقم

در فکر چشمای وحشی

در فکر زلالی آب؟

نه،مطمئنا نه

در فکر پاک بودن فاحشه

در فکر ظلمتی که من رو بغل کرده

در فکر پرنده

در فکر آزادی باد

در فکر زنی در زنجیر حرف دیگران

آن شب در اتاقم نبودم

آری

آن شب من ، من نبودم

آری

آن شب تو در من بودی

آن شب من در تو بودم؟

آن شب من ، ما بودیم؟

آن شب ما ، من بودم

آری